இந்த வயதில் கூட தன் காதல் மனைவிக்காக….

அன்பே
உன்னை கைப்பிடித்த சிறுவயது முதல்
என் உயிர் இருக்கும் வரை
உனைக் காப்பேன்
எந்த இடையூறு வந்தாலும்

உன் காதலினாலோ.....!

அன்பே

உன்னை காதலித்ததாலோ

என்னமோ

உன் பாதி ஒளியாகவும்

என் பாதி இருளாகவும்....

தொலைவினிலே……

அன்பே
வாழ்வின் அர்த்தத்தை
தேடிச் சென்ற வழியில்
என் இதயத்தையல்லவா
தொலைத்து விட்டேன்
தொலைந்த இடம்
கண்டு கொண்டேன்
தொலைவினிலே உன்னிடமே
உயிரே – நான் உன் வசமே!

இலக்கிய உலகத்தில்
இனிமையானது
இசை உலகத்தில்
வசமானது
கலை உலகத்தில்
காவியமானது
உணர்ந்தவர் வாழ்வில்
உன்னதமானது
இருபதின்
கம்பியூட்டர் யுகத்தில்
மலிவானது!

அழகிய காரணம் ஒன்று

நீ
அர்ச்சனை செய்து
அனுப்பிய விபூதியை – நான்
அணிவதே இல்லையடி!
காரணம் – அது
முடிந்து விடும் என்ற
முன்னெச்சரிக்கை தான்!

தீ

பெண்ணே
தலைவன் பெயர் சொல்லாது – நீ
தடுமாறியது சங்க காலமடி
தலைமை வகித்து
தரணியை நீ ஆள்வது
இந்தக் காலமடி
நீ
வார்த்தைகளின்
வர்ணிப்புகளுக்காக
சிருஷ்டிக்கப்பட்டவள் அல்ல
இராமனின் சீதையாய் தீக்குளிக்க
இன்றைய சீதைகள்
சிறகிழந்த சிட்டுக்கள் அல்ல…..!

என் சுவாசமே

என் சுவாசமே – நீ
தோற்றுவிட்டாய் என்பதை
நான்
ஏற்றுவிடப் போவதில்லை
ஏற்கனவே
என் இதயத்தை வென்றவன்
நீ தானே…… நீ தானே!

மௌனம்

உலகத்தில் – மிக
உயர்ந்து நிற்கும்
உன்னத பாஷை!